نغمه های ماندگار

از تهي سرشار,

جويبار لحظه ها جاريست.

چون سبوي تشنه كاندر خواب بيند آب, واندر آب بيند سنگ,

دوستان و دشمنان را مي شناسم من.

زندگي را دوست مي دارم؛

مرگ را دشمن.

واي, اما ـ با كه بايد گفت اين؟ ـ من دوستي دارم

كه بدشمن خواهم از او التجا بردن.

جويبار لحظه ها جاري.

( مهدی اخوان ثالث )