از تهي سرشار,
جويبار لحظه ها جاريست.
چون سبوي تشنه كاندر خواب بيند آب, واندر آب بيند سنگ,
دوستان و دشمنان را مي شناسم من.
زندگي را دوست مي دارم؛
مرگ را دشمن.
واي, اما ـ با كه بايد گفت اين؟ ـ من دوستي دارم
كه بدشمن خواهم از او التجا بردن.
جويبار لحظه ها جاري.
( مهدی اخوان ثالث )
+ چهارشنبه بیستم اردیبهشت 1385 19:19  نیستانی
|
